pl | eng
wybierz literę:
papieroplastyka – technika wykonywania przedmiotów dekoracyjnych i użytkowych z papieru lub masy papierowej.
pastel – miękka pałeczka utworzona z pigmentu malarskiego z dodatkiem kredy, glinki lub gipsu spojonych najczęściej gumą, także technika malarska posługująca się pastelami.
pejzaż – dzieło przedstawiające krajobraz, widok natury lub otoczenia miejskiego.
performance – sytuacja artystyczna, której przedmiotem i podmiotem jest ciało performera w określonym kontekście czasu, przestrzeni i własnych ograniczeń. Artysta występujący przed publicznością jest zarówno twórcą jak i materią sztuki, czasami przedmiotem performance staje się też publiczność i jej interakcja z performerem.
perspektywa – określenie stosowane w architekturze, malarstwie, fotografii i innych sztukach wizualnych oznaczające sposób oddania trójwymiarowych obiektów i przestrzeni na płaszczyźnie. Istnieje kilka rodzajów perspektywy: linearna (zbieżna, geometryczna), barwna (malarska), kulisowa, powietrzna, odwrócona, perspektywa krzywoliniowa (poprawna).
pisak – rodzaj długopisu, wewnątrz którego znajduje się porowaty rdzeń nasączony tuszem, końcówka pisząca jest również porowata, dzięki czemu tusz powoli przepływa na powierzchnię papieru czy innego materiału.
plakat – jednostronny druk o charakterze akcydensowym, formatu co najmniej A2, o charakterze propagandowym lub reklamowym (nigdy wyłącznie informacyjnym), służący do umieszczania w stałych, publicznych miejscach, w przeciwieństwie do afisza w całości stanowi formę graficzną.
plakatówka (farba plakatowa) – rodzaj chudej tempery, doskonale i równomiernie kryjącej, rozpuszczalnej w wodzie. Stosowana jest przede wszystkim w grafice użytkowej.
poliptyk – dzieło sztuki złożone z kilku części objętych wspólną ramą.
pop art – kierunek przedstawiającej sztuki współczesnej, wyróżniający się nieograniczoną swobodą twórczą, dążącą do zobrazowania konsumpcyjnej cywilizacji wielkomiejskiej i jej kultury masowej.
portret – dzieło będące przedstawieniem osoby i odwzorowujące jej wygląd zewnętrzny, a czasem także cechy osobowości.
postmodernizm – termin używany do nazywania różnorodnych, czasem przeciwstawnych stylistyk; w znaczeniu potocznym oznacza tyle, co poawangardowy, zdystansowany w stosunku do awangardy, ale niekoniecznie z nią sprzeczny; także sprzeciw wobec koncepcji racjonalnego charakteru kultury i jej liniowego rozwoju. Cechy postmodernizmu – bezstylowość, interpretacja antroposfery jako gry, pastisz, cytat, paradoksalne skojarzenia, dowolne komponowanie form i znaczeń (bricolage).